۱۳۸۸ مهر ۲۰, دوشنبه

تکرار تاریخ .... درسی از کلیله و دمنه

کلیله و دمنه را همه به یاد داریم و اینکه در آن سالهای بسیار دور زنگ املا را را برایمان به زنگ کابوس تبدیل میکرد می نوشتیم و می نوشتیم اما به به معنی توجه نمی کردیم . یاد آن روز ها بخیر و اما امروز کلیله را مثل هر کتاب دیگر بخوانیم و بیاموزیم . این بار بخشی از کلیله و دمنه را می نویسم تا یاد آوری کنم که باز هم تاریخ اجتماعی ایران تکرار شده است .
کلیله و دمنه ترجمه ابوالمعالی نصرالله منشی 540 هجری تصحیح استاد خانلری

می بینم که کار های زمانه میل به اِدبار دارد و چنانستی که خیرات مردمان را وداع کردستی و افعال ستوده و اخلاق پسندیده مدروس گشته
وراه راست بسته و طریق ضلالت گشاده و عدل نا پیدا و جور ظاهر و علم متروک و لوم و دنائت مستولی و کرم و مروت منزوی و
دوستیها ضعیف و عداوتها قوی و نیک مردان رنجور و مستذل و شریران فارغ و محترم و مکر و خدیعت بیدار و وفا و حریت در

خواب و دروغ موثر و مثمر و راستی مردود و مهجور و حق منهزم و باطل مظفر و متابعت هوی سنت مطبوع و ضایع گردانیدن

احکام ِ خرد طریق مشروع و مظلوم ِ محق ذلیل و ظالم مبطل عزیز و حرص غالب و قناعت مغلوب و عالم غدار بدین معانی شادمان

و به حصول این ابواب تازه و خندان ..

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر